Trajectum Lumen Recensie
Het regent en het is november*. Op de druilerige, doch heldere avond van woensdag 3 november besloot Studiestichting Alias haar spannende wandelschoenen aan te trekken. Wat voldoet nu beter voor het inluiden van de komende wintermaanden dan het doorkruisen van Utrechts schoon, begeleid door zacht tikkende regendruppels en ingenieuze lichtinstallaties? Trajectum Lumen lopen was het doel van de avond. Een wandeling door Utrecht by night, waarvoor studenten van de HKU hun kunstzinnige licht hebben laten schijnen op bijzondere gebouwen in ons stadsie. Alias zou Alias echter niet zijn als hier geen thema aan verbonden werd. Getooid met katten- of piratenmasker, of voorzien van vampierengebit zoals het een echte Twilightliefhebber betaamt, gaven we het uitstapje een griezelig Halloween tintje. -Dit fenomeen wordt de laatste jaren steeds meer aanvaard in Nederland, waardoor Amerikaans aandoende activiteiten als paddenstoelen opschieten en de gevolgen niet te overzien zijn-. Om de kleumende CultuurCommissie en ondertekende tevreden te houden in dit barre weer, had men zelfs aan versnaperingen gedacht. Al snel stak bij een ieder een mooi skelettenbeen uit de mond, want wat is Halloween immers zonder een griezellolly?! Na een x-aantal bijzondere bestemmingen bewonderd te hebben, bleek een stel ongelukkigen echter verloren te zijn in de nacht. Vampiers of vermoeidheid, ieder zijn eigen invulling van het verhaal. Fanatiekelingen wilden graag nog het laatste ‘iets’ op de kaart bewonderen. Wat als dit iets nou het allermooiste iets was wat een iets op een Trajectum Lumen wandeling ooit kon zijn? Wat als we iets zouden missen? De regen tikte echter niet langer lieflijk tegen de parapluutjes, maar beukte naar binnen door de jassen en slaagde er bijna in onze harten te verkoelen. Maar dit laat onze roze romantiek uiteraard niet gebeuren; net op tijd voor de Witte Ballons! Zo vonden we ons enkele ogenblikken later in een massale munttheesessie. En chocolademelk, voor de echte mannen. Met slagroom.
*J.C. Bloem – November
Door: Daphné Dupont-Nivet