Merel
Al weken zit ik op te hikken tegen het schrijven van een persoonlijk stukje voor op mijn persoonlijke pagina op de Alias website. Je zou denken dat je dit zo uit de mouw van je heerlijk warme Aliastrui schudt. Maar nee, de inspiratie is ver te zoeken, maar waarom? In het bestuur van Alias zitten is natuurlijk al mijn hele leven een wens geweest, of ten minste sinds ik van het bestaan van Alias af wist. Je zou denken dat ik trots zou zijn een eigen pagina te hebben met ook nog eens een belachelijk mooie foto van mezelf. Natuurlijk ben ik trots, als een aap, een roze aap welteverstaan, maar desalniettemin een aap. Vorig jaar toen ik vaak tijdens colleges of zelfs tentamens wegdroomde, denkend aan het bestuur en hoe graag ik dat wilde, zag ik het allemaal al helemaal voor me. Onze eerste publieke verschijning in de kerk, de wissel, onze constitutie, de eerste keer met je eigen sleutel het hok openen en meer zulks weliswaar opgehemelde, maar ook zeer unieke activiteiten. Maar het schrijven van een stukje voor op de site was iets waar ik niet aan had gedacht. Nu ik al weken dit stukje tracht te maken heb ik vele versies weggegooid. Ik ben er wel van overtuigd dat dit de definitieve versie gaat worden, waarschijnlijk ook omdat we nu hebben afgesproken dat als het stukje niet afgelopen vrijdag bij Elgar in de mail zou staan, we een snor krijgen op onze immens mooie foto’s.
Ik heb al veel dingen gedaan bij Alias, maar niets bereide mij voor op het bestuur en zeker niet op het zijn van penningmeester. Zelfs toen ik voorzitter van de Kookcommissie was had ik geen idee hoe het met de financiën ging. Totaal geen interesse voor. Grappig hoe dingen kunnen lopen. Ik voel me gelukkig helemaal op mijn plaats als penningmeester. Hoewel ik soms met de handen in mijn haren zit, is dit toch wel mijn ding. Ik mag dan een alfa student zijn, mijn leraren op de middelbare school verklaarde me voor gek dat ik C&M ging doen. Bèta vakken gingen me maar al te makkelijk af, maar ik zocht de uitdaging op. Zo studeer ik nu kunst, moderne kunst wel te verstaan, een passie. Ik vind het bizar wat voor een effect kunst kan hebben op mensen en de ideeën die er achter schuilen intrigeren mij. Het fascineert me, wat misschien niet zo gek is, anders zou ik het niet studeren.
Nu vind ik mijzelf in het derde jaar van mijn studie, maar qua ECTS ben ik er nog lang niet. Dit jaar komt Alias voor, ik ga het ontiegelijk druk hebben, veel dingen leren, moeilijke perioden hebben, maar ik ga vooral vreselijk genieten! Zo houd ik me uiteraard bezig met geld en begrotingen en andere penningmeesterachtige taken. Daarnaast coördineer ik ook, tot mijn genoegen, de leukste commissies van Alias. Uiteraard de Kookcie, wat toch een beetje mijn kindje is, die ik moeilijk los kan laten en daarnaast, hoe kan het ook anders, de commissie waar ik al sinds begin september 2006 in wilde, maar wat nooit mocht, de BRC! Beide super leuk, heerlijk enthousiast en vooral heel gezellig.
Dus dit jaar wordt de brandonveilige kelder van drift 8 mijn tweede thuis. Daar heb ik uiteraard geen problemen mee, maar als je het meeste van je tijd daar beneden samen met de slakken en muizen besteed, zou het toch best fijn zijn om een raam te hebben. In ieder geval is het roze en dat is uiteraard het belangrijkste.
Het wordt een top jaar. Alias is roze, geweldig en voor altijd!
Voor vragen kan je altijd mailen naar merelg[at]aliasweb.nl