 | Je zult mij als bestuursbenjamin (1990, jawel!) niet snel horen beweren dat vroeger alles beter was. Maar nu ik mezelf moet introduceren in een 'persoonlijk stukje' (een term, overigens, waar ik sowieso al een beetje de kriebels van krijg, want hoe persoonlijk is persoonlijk?) denk ik toch met lichte weemoed terug aan relatief lang vervlogen tijden. Wanneer iemand toen van je verlangde dat je wat meer over jezelf vertelde werd er op het schoolplein een vriendenboekje in je handen geduwd, waarin je je persoonlijkheid en diepste wensen verklaarde aan de hand van een obligaat vragenlijstje, omlijst door fleurige afbeeldingen van vrolijke kleuteridolen. Creativiteit werd slechts vereist in het vakje "Hier teken/schrijf/knutsel ik iets speciaal voor jou", waarna het persoonlijke stukje voltooid was en de vriendschap beklonken.
Inmiddels is de tijd van vriendenboekjes echter voorbij (hoewel dit Alias blijft, en een kinderachtige uitspatting hier en daar nergens meer een wenkbrauw doet |
fronsen) en ben ik overgeleverd aan mijn eigen vindingrijkheid om me op deze plaats te introduceren.
Opvallend genoeg heeft mijn bestuursfunctie dan wel weer veel raakvlakken met het invullen van een vriendenboekje. In het vakje naast 'Later word ik...' schreef ik steevast 'schrijver' op, een beroep dat in het bestuur het meest tot uiting komt in de functie van PR- en communicatiecommissaris. De stukjes op de site, in de nieuwsbrief en in de Aliasagenda in de Alalos komen dit jaar immers van mijn hand. Daarnaast mag ik dit jaar mijn creativiteit gaan uitbuiten en ontwikkelen in de PR-uitingen van Alias. Bij het maken van de posters zal de zin 'Hier teken/schrijf/knutsel ik iets speciaal voor jou' dan ook regelmatig door mijn hoofd schieten.
Daarnaast behoorden 'lezen, tekenen en schrijven' per definitie tot mijn ingevulde hobby's, bezigheden die nog goed van pas zullen komen in mijn rol als coördinator van de RelevanCie, Alias' slimste commissie, en Tölt, de creatieve commissie waarvoor geen idee te gek is.
En in navolging van de duizenden kinderen die bij 'Ik hou niet van...' consequent 'ruzie' invulden, zal ik dit jaar voornamelijk in het Aliashok te vinden zijn, het roze walhalla aan de Drift waar die term niet voorkomt in de utopische mix van koffie, spelletjes, tosti's en uiteraard ook een hoop drukte.
Tot slot, for old times' sake, zal ik nog één keer de belangrijkste vragen uit het vriendenboekje doorlopen: lengte (1 meter 90), favoriete kleur (Aliasroze, uiteraard), favoriet boek (A Spot of Bother van Mark Haddon), het leukste vind ik (op reis met Alias), wat wil ik later worden (toch nog steeds schrijver). En uiteraard kan ook mijn grootste wens niet achterblijven, die naast veel toekomstmuziek (een debuutroman, om maar eens wat te noemen) vooral bestaat uit de hoop dat het een fantastisch jaar wordt met een flinke Aliasroze rand! |
