Wanneer ik in schriftelijke vorm moet presteren (of beter gezegd presenteren in dit geval) klinken de composities van Chopin of Prokofiev lang en uitgestrekt uit mijn speakers. Klassieke muziek is mijn placebo, dan maakt mijn prestatiekoorts plaats voor plezier, want uiteindelijk vind ik het altijd heerlijk om te schrijven. Zo voelde het ook toen ik gevraagd werd voor het 25^e bestuur van Alias: de spanning gierde door mijn lichaam, maar werd al snel overweldigd door gigantische vreugde.

Van die roze wereld die voor me lag, moest ik vervolgens mijn prachtige functie gaan uitdokteren. Dat was nog een hele klus, aangezien ik me niet helemaal had voorbereid op een bestuursfunctie. Alias was mijn liefde op het eerste gezicht, maar ik had nooit gedacht dat bestuur 24 mij, een redelijk grote chaoot, voor het 25e bestuur zou vragen. Toch gebeurde dat zo rond april. Ik zat rustig in het huis van mijn ouders mijn filosofische paper te tikken, totaal afgezonderd van het studentenleven. Dat dacht ik tenminste, totdat de bel ging. Totaal in de ban van mijn paper schreeuwde ik naar beneden dat mijn vader open moest doen, maar hij riep terug dat ik dat toch echt even zelf moest doen. Redelijk geïrriteerd door dit rare antwoord stormde ik dan maar beneden, in afwachting van een kind dat waarschijnlijk zijn bal terug wilde of me een bos veldbloemen probeerde aan te smeren. Maar niets van dit alles. Ik deed de deur open (in mijn pyjama nog wel) en daar stonden ze dan. Het 24e bestuur met een prachtige roze taart en het cijfer vijfentwintig erop gesmeerd met iets wat waarschijnlijk overheerlijk zou zijn. Ik weet niet meer precies hoe ik reageerde, maar het moet gepaard zijn gegaan met een brede glimlach, rode wangetjes en hevig gegil.

Het lijkt alweer een jaar geleden dat we daarna de functies gingen verdelen, waarbij ik de functie PR en communicatie kreeg. Als PR- en communicatiecommissaris coördineer ik alle visuele uitingen van Alias. Ook zorg ik dat jullie al het nieuws van Alias (bijvoorbeeld over komende activiteiten) op deze site en in de maandelijkse nieuwsbrief kunnen lezen. Daarnaast houd ik een oogje in het zeil op onze Facebookpagina, waar iedereen zijn hart kan luchten over zware colleges of een nieuwe vlam. Uiteraard zal ik ook bijna elke dag in het hok te vinden zijn, waar ik graag met jullie alle roze koeken opeet.

Om even terug te komen op mijn placebo. Klassieke muziek is niet zomaar een fijne bijkomstigheid, ik ben dol op muziek. Van rock tot hiphop, van metal tot indie, van dubstep tot Nederlandstalig, voor alles ben ik tot op zekere hoogte wel te porren. Hetzelfde geldt voor films, al krommen mijn tenen wel lichtelijk bij ‘worst-scenario’ films. Het liefst kijk ik elke dag een filmklassieker, als hoofdrichting heb ik dan ook voor Film- en Televisiewetenschappen gekozen. Omdat ik social media, games en CGI ook ontzettend interessant vind, doe ik daarnaast nog de hoofdrichting Nieuwe Media en Digitale Cultuur.

Verder hou ik erg van uitslapen en er zijn dan ook wel wat dingen waar ik liever doorheen slaap. Ik ben geen fan van tand- of huisartsbezoekjes, slagroomtaart (met name die cake, bah), snorren, kamerplanten die veel water nodig hebben, voorspelbaarheid, onoverzichtelijke supermarkten, kaartlezen en spullen kwijtraken. 

In veeel groteren getale zijn er dan tot slot die dingen waar je me zeker wel wakker voor kunt maken. Ik hou van culinaire hoogstandjes (vooral baklava!), achtbanen, rondstruinen, festivals, poëzie, accenten, boswandelingen, dinosauriërs, Turkije, koebellen en didgeridoos, zwemmen, nachtbraken, bescheiden mensen met een eigen mening, sarcasme, feestjes, jamsessies, geld uitgeven, verkleden, gezelligheid in het hok en al het andere dat met Alias te maken heeft! Ik hoop jullie snel te zien in het hok, op de feestjes en op alle andere geweldige activiteiten die dit jaar georganiseerd zullen worden!