Vorig jaar zat ik in de CC en was ik eindredacteur bij Alalos. Naast die twee commissies en mijn werk bij een uitgeverij, deed ik ook nog aan yoga. Toevallig zat ik bij Susanne in de groep, en op een mooie dag in april, had zij ‘toevallig’ een feestje bij mij in de straat. We konden dus gezellig opfietsen (pas op, dit woord ga ik vaak gebruiken, het schijnt een frisisme te zijn, maar fiets maar gewoon met me mee als ik het je vraag). Eenmaal aangekomen bij mijn huis, zag ik plotseling de rest van 24 staan. Nietsvermoedend zei ik maar niets tegen Susanne, want ik meende dat de rest van 24 ook naar het feestje zou gaan en daar alleen in de bosjes stond om Susanne te laten schrikken. Maar goed, wie schrok er uiteindelijk nog het meest? Je raadt het al. Ondergetekende. Oh oh wat was dat vet zeg. Ik werd gevraagd voor bestuur 25! En toen mocht ik het ook nog eens aan niemand vertellen. Een dikke maand lang mijn mond houden en alle voorspellingen, vragen en listen weerstaan. Uiteindelijk kon ik het op het Pink Submarine-feest in mijn Ringo-pakje luid van de Utrechtse daken schreeuwen (want in Friesland had ik het inmiddels al hier en daar gefluisterd natuurlijk). 

En wie ben ik nog meer? Hieronder een aantal woorden dat mij zou kunnen omschrijven: cultuur- en kunstminnaar, denker, fervent filmkijker, gitariste, katoenensokkenvegetariër (en de enige in het bestuur, maar ik eet stiekem wel vis), kennisslurper, multitasker, muziekaanbidder, parttime-poëet, regelaar, taalfanaat en  misschien wel een beetje -purist , witte wimpers(liefhebber), zeiler.   

Ik hou (onder andere) van: alfabetische volgordes, designspulletjes, de wereld draait door, HEMA (heel veel), IKEA, jeugdliteratuur, Jip en Janneke, paella, sushi, de Volkskrant, vroeg opstaan, wie ben ik, winter, witte wimpers, de zee en Zweden.  

Ik hou niet van: … (die puntjes dus, tenzij goed, écht goed gebruikt), de tijd niet weten, vervelende ministers die vervelende dingen beslissen en warme wortels.