Elgar
Nou… Verplicht, op commando een leuk stukje schrijven. Jippie… Helaas moet het toch echt (misschien is het daarom ook wel verplicht…) dus bij deze, op hoop van zegen dit ben ik:
Muziek, dat houdt me bezig. In het leven bovenal, maar ook tijdens mijn hokdienst. Natuurlijk is er heden ten dagen het wonder dat Youtube heet, maar ook Last.fm radio en een niet zo diverse collectie aan cd’s houden me gezelschap tijdens mijn wekelijkse kelder bezetting. Toch is het jammer dat je niet altijd zelf controle hebt over wat er speelt in het hok. Zo passeert ABBA bijvoorbeeld regelmatig de revue, en dat is jammer. Duidelijk een geval van voor je kijken doortypen en hopen dat niemand spontaan de eerste noten opgooit zodat vervolgens zang, dans, muziek en glitter je om de oren vliegen. Bij Alias kan dat… Terwijl ik dit typ klinken de harmonische klanken van Iron and Wine door de speakers en wacht ik op een lekkere kop koffie. Helaas kan ik het hok niet onbeheerd achter laten en is er niemand anders aanwezig, dus zal de caffeïne nog even moeten wachten. Hoop helpt je de dag door.
Films, over hoop gesproken. Ik heb er een hele hoop gezien en hoop dat er nog hopen gaan volgen. Natuurlijk is het moeilijk om tijdens zo’n druk bestuursjaar tijd te vinden voor cinematografische behoeftes, maar ach een mens kan prima met maar 5 uur slaap denk ik dan maar. Ze zouden voor de gein eens een film van Alias moeten maken, lekker kitch en lekker fout want mooi roze is niet lelijk, nee ook niet voor een man. Het zal wel een musical worden, met sing a long mogelijkheden op de dvd en zo’n uitschuif hoesje met glanzend karton en 3D plaatje. Je blijft hopen.
Boeken, kunnen natuurlijk niet ontbreken in dit rijtje. Al dacht ik aan het begin van dit jaar dat mijn literaire verslaving ernstig te lijden zou krijgen moet ik zeggen dat ik zeker nog geen ontwenningsverschijnselen vertoon. In de afgelopen (oh jemig, hoe veel is het… 2? 3? nee 4 alweer) 4 maanden dat de uni nu bezig is heb ik mijn woordenaantal voor dit jaar al redelijk gespekt en blijven de goede boeken zich aandienen. Heerlijke uitvinding die boekdrukkunst. Nou moet ik natuurlijk wel even duidelijk maken dat het hier om leesboeken gaat, niet studieboeken, alsof ik het nog niet druk genoeg heb.
Alias. Met een punt, geen komma, want Alias is al genoeg op zichzelf. Genoeg over mij als persoon, nu over mij als bestuurslid. Personal Relations en Communicatie commissaris, een hele mond vol. PR dus. Nou ik maak de posters voor bestuursactiviteiten en de nieuwsbrief. Ook hou ik de site bij en date hem up (of update hem. Stof gezogen, of gestofzuigd, je vraagt het je af). Hiervoor moet ik dus goed contact onderhouden met alle commissies om te peilen wat er reilt en zeilt en nog gaat komen. Alias valt en staat natuurlijk met haar activiteiten, dus het overbrengen van wat er gaat komen zie ik als een nobele taak. Alias is mijn koningkrijk, de site mijn veste en het penseel mijn zwaard. Als nobiliteit binnen Alias zie ik het als mijn taak om te zorgen dat jullie op de hoogte zijn van alle zaken die Alias biedt. Het is een beetje hoog van de toren blazen misschien, maar in mijn metafoor komt die uitspraak weer mooi tot zijn recht. Ik geef toe dat ik een beetje laat ben met dit stukje op internet zetten, maar uiteindelijk hoef je het toch maar één keer te lezen en daar is nog genoeg tijd voor dit jaar. Hoop ik!
Vragen? mail naar elgar[at]aliasweb.nl