Disclaimer: bij voorbaat zou ik graag willen benadrukken dat het schrijven van persoonlijke stukjes zwaar onderschat wordt. Vooraf denk je ‘ het gaat over mezelf, dus ben ik zo klaar’, maar gedurende je schrijfproces zou je die woorden graag willen terugnemen. Toch is het een hele eer om een persoonlijk stukje te mogen schrijven, en al helemaal voor Alias! We spoelen mijn persoonlijke filmpje even terug.

Er was eens een mooie zonnige dinsdagochtend in maart (of april) toen ik ontwaakte uit mijn dromen. De wekker ging af. Ik drukte op snooze. De wekker ging weer af. Weer drukte ik op snooze. Dat is typisch voor mij, want ik hou van slapen (persoonlijk kenmerk nr. 1) en vind vroeg opstaan soms wat onmenselijks hebben. Toch sprong ik mijn bed uit en vloog in mijn kleren, want mij stond een afspraak met een docent te wachten. Was ik er goed op voorbereid? Dat nog net wel, ondanks dat de afspraak pas een dag eerder gemaakt was. Ik haastte me naar de Drift, at ondertussen een appel op de fiets (persoonlijk kenmerk nr. 2) en was uiteindelijk stipt op tijd (helaas niet persoonlijk kenmerk nr. 3). Het was gek, want al zoekend naar de juiste kamer, had ik mijn docent al gespot in een andere kamer, druk aan het werk en op het oog geen aanstalten makend om dat te onderbreken. Naief als ik zijn kan (persoonlijk kenmerk nr. 3), begaf ik me naar de juiste kamer en wachtte ik geduldig. De deur ging open en daar stond Anne. Anne? Anne? Anne vroeg me om binnen te komen en ondertussen probeerde ik in gedachten de puzzelstukjes in elkaar te passen. Stond ik wel voor de juiste kamer? Viel zij dan toevallig in voor mijn docent? Ik liep de kamer binnen en plots was daar niet alleen Anne, maar ook Susanne en Mascha, Anita en Jorik! Met een taart in de hand met daarop… 25? Of ik in het bestuur wilde? Ja, natuurlijk wilde ik dat!

Zo begon het avontuur van roze koeken tot dagenlange vergaderingen, van met pijl-en-boog door Utrecht Centraal rondrennen tot het aanschaffen van roze schoenen en van kandidaatsbestuur tot bestuur. Nog steeds kan ik soms niet geloven dat het me overkomt, maar wat wordt het een prachtjaar! Ik kan niet wachten om hokdagen te draaien, alle lieve Aliassers met open armen te ontvangen en een jaar vol nieuwe ervaringen te beleven!

Tot slot zal ik me nog even op een degelijke manier voorstellen. Ik ben Doenja Abel, twintig jaren jong en ik zal dit jaar de functie van secretaris op me nemen. Dat betekent vooral dat mijn laptop mijn beste vriend wordt, post een onmisbaar element in mijn leven en het alumnibestand bijhouden een van mijn hobby’s! Ik heb natuurlijk ook andere hobby’s, namelijk muziek luisteren van The Beatles tot Tom Waits en van Neil Young tot Laura Marling. Ik vind appels en witte rijst lekker, zie broodje Bigoli als een hemelsgeschenk en win graag met squashen (let op het werkwoord).  Je ziet me over het algemeen niet zonder krantje in mijn tas en ik ben overtuigd dat koffie niet iets is wat iedereen moet ‘leren’ drinken.

Mijn hoofdrichting is Politieke Geschiedenis en Internationale Betrekkingen en soms maak ik stiekem een uitstapje naar Culturele Antropologie. Mocht je denken dat je me nog steeds niet zo goed kent, vraag dan maar raak in het Aliashok! Ik hoop jullie in ieder geval wel daar te zien, want ik wil jullie, Aliassers, graag allemaal beter leren kennen!

Dit was het dan, mijn persoonijke stukje. Hoewel toch iets langer uitgevallen dan bij aanvang verwacht, hoop ik alles verteld te hebben. Wat ik tot slot nog kwijt wil is dat ik ontzettend veel zin heb om dit jaar met mijn vier allerliefste bestuursgenootjes en jullie een fantastisch Alias-jaar neer te zetten. Tot in ‘t hok!